Quómodo diléxi legem tuam, Dómine; *

tota die meditátio mea est.

Super inimícos meos sapiéntem me fecit præcéptum tuum, *

quia in ætérnum mihi est.

Super omnes docéntes me prudens factus sum, *

quia testimónia tua meditátio mea est.

Super senes intelléxi, *

quia mandáta tua servávi.

Ab omni via mala prohíbui pedes meos, *

ut custódiam verba tua.

A iudíciis tuis non declinávi, *

quia tu legem posuísti mihi.

Quam dúlcia fáucibus meis elóquia tua, *

super mel ori meo.

A mandátis tuis intelléxi; *

proptérea odívi omnem viam mendácii.

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ut quid, Deus, reppulísti in finem, *

irátus est furor tuus super oves páscuæ tuæ?

Memor esto congregatiónis tuæ, *

quam possedísti ab inítio.

Redemísti virgam hereditátis tuæ, *

mons Sion, in quo habitásti.

Leva gressus tuos in ruínas sempitérnas: *

ómnia vastávit inimícus in sancto.

Rugiérunt, qui odérunt te, in médio congregatiónis tuæ; *

posuérunt signa sua in signa.

Visi sunt quasi in altum secúrim vibrántes *

in silva condénsa.

Excidérunt iánuas eius in idípsum; *

in secúri et áscia deiecérunt.

Incendérunt igni sanctuárium tuum, *

in terram polluérunt tabernáculum nóminis tui;

dixérunt in corde suo: « Opprimámus eos simul ». *

Combussérunt omnes congregatiónes Dei in terra.

Signa nostra non vídimus, †

iam non est prophéta, *

et apud nos non est qui cognóscat ámplius.

Usquequo, Deus, improperábit inimícus, *

spernet adversárius nomen tuum in finem?

Ut quid avértis manum tuam *

et tenes déxteram tuam in médio sinu tuo?

Deus autem rex noster ante sǽcula, *

operátus est salútes in médio terræ.

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.

Tu conscidísti in virtúte tua mare, *

contribulásti cápita dracónum in aquis.

Tu confregísti cápita Levíathan, *

dedísti eum escam monstris maris.

Tu dirupísti fontes et torréntes; *

tu siccásti flúvios perénnes.

Tuus est dies et tua est nox, *

tu fabricátus es luminária et solem.

Tu statuísti omnes términos terræ, *

æstátem et híemem, tu plasmásti ea.

Memor esto huius: †

inimícus improperávit Dómino, *

et pópulus insípiens sprevit nomen tuum.

Ne tradas béstiis ánimas confiténtes tibi *

et ánimas páuperum tuórum ne obliviscáris in finem.

Réspice in testaméntum, *

quia repléta sunt latíbula terræ tentóriis violéntiæ.

Ne revertátur húmilis factus confúsus; *

pauper et inops laudábunt nomen tuum.

Exsúrge, Deus, iúdica causam tuam; †

memor esto improperiórum tuórum, *

quæ ab insipiénte fiunt tota die.

Ne obliviscáris voces inimicórum tuórum; *

tumúltus adversariórum tuórum ascéndit semper.

Glória Patri et Fílio *

et Spirítui Sancto,

sicut erat in princípio et nunc et semper *

et in sǽcula sæculórum. Amen.